کتاب عیش و نیستی
کتاب عیش و نیستی نمایشنامهای به قلم تیری مونیه و ترجمهی ابوالحسن نجفی است. تیری مونیه نمایشنامهنویس و خبرنگار معاصر فرانسوی بود. او فعالیت ادبی را با نوشتن مقاله برای روزنامه و مجله شروع کرد. بعد از اشغال فرانسه توسط نازیها، مونیه مقالاتش را در روزنامهی فیگارو که قدیمیترین روزنامهی فرانسه است، به چاپ میرساند. بعد از پس گرفتن کشور فرانسه از نازیها، این نویسنده نوشتن مقالات سیاسی را کنار گذاشت و به نوشتن مقالات اجتماعی و نمایشنامه پرداخت. در سال ۱۹۴۷ اولین نمایشنامهی او به چاپ رسید. در سال ۱۹۶۴ پس از مرگ یکی از اعضای آکادمی فرنج، مونیه به عنوان جایگزین او به آکادمی پیوست. این آکادمی روی زبان فرانسه و ساخت کلمات جدید و زنده نگه داشتن زبان تمرکز دارد. مونیه در سال ۱۹۸۶ موفق به کسب جایزهی معتبر موندیل سینو دل دوکا شد. این جایزه هر سال به نویسندهای اهدا میشود که اثرش پیامی برای انسان مدرن داشته باشد. این جایزهی ادبی بیشترین مقدار جایزهی نقدی را میان تمام جایزههای ادبی دارد. از دیگر دریافتکنندگان این جایزه میتوان به خورخه لوئیس بورخس اشاره کرد.
نمایشنامهی عیش و نیستی تنها اثر تیری مونیه است که به فارسی ترجمه شده. این نمایشنامه اولین بار در سال ۱۹۶۰ به چاپ رسید. در سال ۱۹۸۰ فیلمی تلویزیونی در ژانر کمدی با اقتباس از این اثر ساخته شد. مونیه در این نمایشنامه فاجعهای تراژیک را با طنزی هجوآمیز ترکیب کرده و مکتب مدرنیسم قرن بیستم را با بیانی تمسخرآمیز نقد کرده است. این نمایشنامه داستان آنیبال لوبرونی، نویسندهی داستانهای عاشقانه را روایت میکند که همسرش از ناشری مقدار زیادی پول دریافت کرده و اکنون لوبرونی موظف شده تا ظرف چهلوهشت ساعت، فصل اول یک رمان جدید را به انتشارات تحویل دهد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.